Monkeypox

Sinds 7 mei 2022 zijn er in verschillende landen clusters van Monkeypox (MPX) gemeld. Op 21 mei werd de eerste patiënt met Monkeypox in Nederland bevestigd.

Diagnostiek bij personen met (verdenking op) Monkeypox 

Geadviseerd wordt om diagnostiek bij patiënten waarbij Monkeypox in de differentiaaldiagnose staat (ook bij lage verdenking) niet uit te stellen tot andere mogelijke oorzaken zijn uitgesloten, maar tegelijk met de diagnostiek naar andere potentiële verwekkers in te zetten om vertraging in eventuele maatregelen te voorkomen.  

De diagnostiek is primair gebaseerd op PCR. De materialen die hiervoor afgenomen moeten worden zijn bij voorkeur blaasjesvocht van de lokale laesies. Omdat niet duidelijk is of patiënten met lokale verschijnselen daarnaast ook virus uitscheiden via de luchtwegen wordt verzocht om bij al deze patiënten ook een keelwat af te nemen voor PCR. Hetzelfde geldt voor het uitsluiten/aantonen van anale uitscheiding, waarvoor een anuswat wordt geadviseerd op indicatie.

Samengevat:

Af te nemen materialen 

  • 1 blaasjeswat in eswab 
  • 1 keelwat in eswab
  • Eventueel: 1 anuswat in eswab

 

Monkeypoxvirus

Monkeypoxvirus (MPXV) is een zoönotische infectie van het genus orthopoxvirus waar ook het pokkenvirus (variolavirus) toebehoort. Het ziektebeloop is doorgaans mild. Er bestaan twee clades van het MPXV: de West-Afrika- en Centraal-Afrika-clade, waarbij de Centraal-Afrika-clade geassocieerd is met ernstiger ziektebeloop, hogere mortaliteit (tot 11%) en een hoger risico op mens-op-mens-transmissie. De meeste gevallen worden gezien in West-Afrika, alwaar het virus endemisch is.

Het specifieke reservoir van MPXV is nog niet geïdentificeerd; aangenomen wordt dat knaagdieren een rol spelen. MPXV wordt matig overgedragen van mens-op-mens. Overdracht is mogelijk bij nauw contact met besmette (levende of dode) dieren, mensen of indirect via met MPXV besmet materiaal. Transmissie kan respiratoir via druppelcontact, via huidlaesies en via slijmvliezen plaatsvinden.

De incubatietijd van MPX is gemiddeld 6 tot 16 dagen (spreiding 5-21 dagen). Symptomen starten in het algemeen met atypische klachten zoals koorts, hoofdpijn, moeheid en spierpijn. Na ongeveer 1-3 dagen volgen huidlaesies die starten als een maculopapuleuze uitslag, meestal beginnend over het gelaat, verspreidend naar het lichaam en inclusief handen en voeten, waarna de laesies overgaan in pustels en korstvorming (variërend van enkele tot duizenden). Daarnaast wordt bij patiënten met MPX vaker lymfadenopathie gevonden. De huidlaesies lijken aanvankelijk op waterpokken of syfilis, maar kunnen zich onderscheiden doordat de laesies zich vaker – echter niet per definitie – presenteren in hetzelfde stadium, voordat er korstvorming en loslating van de korst optreedt. Het ziektebeloop is in het algemeen mild en self-limiting met een volledig herstel na 2-4 weken. Ernstig beloop (met secundaire infecties) komt echter voor, vooral bij kinderen en immuungecompromitteerde personen. Nader onderzoek van de huidige uitbraak moet meer duidelijkheid scheppen over het ziektebeeld en de ernst ervan.

Openingstijden

ma t/m vr 08.00 - 17.00 uur

za 08.00 - 14.30 uur

zo 08.00 - 15.00 uur

Buiten openingstijden telefonisch bereikbaar voor bijzondere aanvragen, via 088-1250000 (vragen naar dienstdoende arts microbioloog).

MMI Laboratorium voor Medische Microbiologie en Immunologie |  's-Gravenpolderseweg 114  |  4462 RA Goes  |  088-1254960
© 2022 MMI Lab | realisatie: tidi.nl